Hide
folks,
De
Brasilian Newsflash is niet meer. Niet doordat het aantal abonnees drastisch aan
het teruglopen was of er niet voldoende budget meer voor was, maar simpelweg
omdat ik niet meer in Brazilie zit. Voordat ik nu boze telefoontjes ga krijgen,
kan ik in ieder geval meedelen dat de Brasilian Newsflash een opvolger heeft, de
Joe Es Ee Newsflash. Oftewel in goed nederlands USA Newsflash. Briljante naam al
zeg ik het zelf en het geeft in ieder geval al een voorzichtige hint waar ik me
nu bevind. Amerika, het land van de onbegrensde mogelijkheden. Of dat inderdaad
zo is hoop ik jullie in de komende jaren te kunnen vertellen. Ik werk nu voor
Origin Amerika en ben geemigreerd (eng woord, maar feitelijk is dat zo) naar
Dallas.
Mijn
eerste indruk van Dallas is heel positief. Het is een nieuwe stad met dus veel
moderne gebouwen. Vergeleken met de ranch van de Ewing familie is alles modern,
maar met name in Noord Dallas wordt er ontzettend veel bijgebouwd. Eigenlijk is
dat ook nog het enige deel van Dallas dat ik echt ken. Het is ruim een half uur
rijden van downtown waar je normaal gesproken helemaal niet komt. Alles is hier
heel ruim opgezet; grote brede straten, veel ruimte om gebouwen heen, veel groen
(heeft niets met ruimtelijk effect te maken, maar het is wel mooi). Ook de
criminaliteit is hier heel laag in dit deel van de stad.
In
dit land besta je niet zonder social security nummer. Dat heb ik meteen de
eerste dag aangevraagd en dan duurt het ongeveer 2 weken voordat je de kaart in
huis hebt. Zonder dat nummer doe je echt helemaal niets en besta je hier
eigenlijk nog niet. Nadat dat gelukt is, volgt het rijbewijs. Als Nederlander
mag je hier wel tijdelijk met een internationaal rijbewijs rijden, maar als je
langer wilt blijven, moet je toch echt je rijbewijs opnieuw gaan halen. Ik heb
al aan een aantal mensen verteld dat je dat rijexamen naar het schijnt
geblindoekt, achteruit rijdend en met losse handen zou moeten kunnen halen. Dat
vooraf te vertellen schept echter verplichtingen. Bij falen bij het examen zou
ik dat beschaamd verzwijgen. Inmiddels ben ik in het trotse bezit van mijn
amerikaanse rijbewijs, maar ik heb er drie dagen voor om 7 uur 's ochtends in de
rij moeten staan tussen de chinezen en de mexicanen. Goed voor mijn spaans (en
chinees natuurlijk, maar daar snap ik helemaal niets van), maar ik kan me wat
leukers voorstellen. Dit doet vermoeden dat ik in eerste instantie voor het
examen ben gezakt, maar dit is niet het geval (echt niet!!!!). Ik had mijn grote
mond vooraf ook moeten houden. Eerst moet je bewijzen dat je je theorie beheerst.
Daarvoor kun je een boekje bestuderen, wat ik de avond vantevoren even heb
doorgenomen. Zonder problemen voor de test geslaagd, maar dat zal niemand
verbazen als je de vragen ziet. Enkele voorbeelden:
·
Wat
mag je niet doen bij het bord met de tekst 'DO NOT PASS'?
Moeilijk,
moeilijk, moeilijk. Vervolgens:
·
Wat
voor gevolgen heeft marihuana op het rijgedrag?
Geen
idee, nooit geprobeerd, maar volgens mij heb je dan geen stuurbekrachtiging meer
nodig. Tot slot nog een voorbeeld:
·
Stel
dat je remmen het niet meer doen. Hoe dien je te handelen?
A) Spring zo snel mogelijk uit
de auto.
B) Breng de auto tegen een boom
tot stilstand.
C) Breng de auto met de handrem
tot stilstand.
Voor
de twijfelaars, het juiste antwoord is C.
Helaas
bleek er na die test geen plaats meer te zijn voor de praktijk test en wordt je
onvriendelijk verzocht de volgende dag terug te komen. Vriendelijkheid is
inderdaad iets wat ze bij dat bureau niet kennen, in tegenstelling tot de
algemene mentaliteit hier in Dallas. Je geeft die lui een uniform en ze denken
meteen dat ze alles kunnen maken. Ooh, wat zeg ik nou weer. Maar goed,
gefrustreerd als ik was de volgende dag teruggekomen voor mijn praktijk test. Ik
was op tijd, stond ingepland en was klaar voor de test...kunnen ze geen bewijs
vinden dat de auto verzekerd is. Je doet namelijk je examen in je eigen auto, in
mijn geval dus een huurauto. Eigenlijk wel grappig, want je ziet mensen die
zakken daarna vrolijk in de auto stappen en zelf naar huis rijden. Jammer dus,
maar men wilde niet toestaan dat ik contact met Avis op zou nemen en weer stond
ik met een onvriendelijk "try it another day" op straat. Weer dat
uniform he. Je kunt merken dat ik niet in dienst heb gezeten, want ik kan
duidelijk geen respect hebben alleen op basis van wat kleding. Achteraf bleek
het verzekeringsbewijs in de kofferbak te zitten, wat standaard is voor
huurauto's. Dat moet je maar net even weten. Vandaag was dan de dag van de
waarheid en gelukkig is alles goed gegaan en kan ik me nu identificeren met een
amerikaans rijbewijs.
Na
een aantal maanden in Brazilie te hebben gezeten, kan ik het natuurlijk niet
nalaten af en toe een vergelijking tussen deze landen te maken. Moest je in
Brazilie op het werk al zigzaggend tussen de strakgespannen kabels doorlopen om
op je werkplek te komen, hier zou dat ondenkbaar zijn. Men is hier zo ontzettend
bang om aangeklaagd te worden. Als men bijvoorbeeld de vloer aan het schoonmaken
is, wordt de wijde omgeving afgezet met pionnen of paaltjes met de waarschuwing
"wet floor". Als je dan nog uitglijdt over het strak geboende
oppervlak is het ook je eigen schuld. Wat er zou gebeuren als je over zo'n pion
struikelt weet ik niet. Er is niets wat je daarvoor waarschuwt. Misschien toch
eens proberen.
Ik heb hier inmiddels een appartement gevonden. Dat gaat heel eenvoudig. Je geeft al je wensen door en je krijgt een lijst met opties. Die kun vervolgens gaan bekijken en nadat je keuze is gemaakt, kun je er vaak na een paar dagen in.
Heel
veel hartelijke groeten en tot de volgende Newsflah,
Wim